Stoere jongens?

Beanieboos

Jongens zijn stoer en meisjes zijn schattig. Als je kijkt naar het kledingmerk ” Lief!” dan klopt deze stelling helemaal. Kleine, lieve babyjongetjes worden in shirtjes gehesen waar heel groot “Stoer!” op gedrukt staat en net zo kleine, lieve babymeisjes krijgen shirtjes met “Lief!”. Ook in speelgoedwinkels is de scheiding tussen de jongen-meisje nadrukkelijk aanwezig. Zoek je meisjesspeelgoed? Volg gewoon de hysterisch roze gloed en je komt er vanzelf! Alles, maar dan ook werkelijk alles, is knalroze als het om grietjes gaat. Heb je echter iets nodig voor jongens? Ook dat is makkelijk: alles is donker en oogt ietwat agressief. Piraten, doodskoppen en ander soortig stoer spul, daar houden jongens van. Althans, dat zeggen de mensen die er verstand van hebben en zij kunnen het weten.

Maar goed, stoere jongens dus. Mijn lieve jongenstweeling was een paar weken terug jarig. Acht werden ze. Al weken, zo niet maanden, waren ze bezig met hun verlanglijstjes en ik verwachtte dat er een flinke bult aan Lego Star Wars, Minecraft of op zijn minst een skateboard op het lijstje zou staan. Het zijn toch jongetjes en Hugo heeft zijn Playmobil-elfjes-fase sinds een klein jaar achter zich gelaten. En die keer dat Steijn samen met een vriendje enthousiast het Frozen-kasteel van Lego bouwde deed hij dat voor zijn zusje, niet omdat hij dat zo leuk vond! (en dat zijn zusje er amper naar omkeek kwam doordat ze uit haar hum was dat Steijn en zijn vriendje met Elsa en Anna aan het spelen waren, niet omdat ze het kasteel stom vond.)

Een paar dagen voor hun verjaardag duwden ze me hun verlanglijstjes onder mijn neus. Geen Star Wars, Minecraft of ander stoer spul! Ze wilden beiden maar een soort speelgoed: knuffels. (ja, je leest het goed) BeanieBoos moesten het worden. Nu zijn die BeanieBoos wel erg schattig met hun zachte vachtjes en grote, glimmende ogen, maar ik had ze niet zo snel geassocieerd met jongens.

“Belachelijk!” vonden ze. Hugo wreef het er nog even in: ” Maar mama, je zegt zelf altijd dat je gewoon moet spelen met wat je leuk vindt! Volgens jou is er geen jongens- en meisjesspeelgoed, maar is speelgoed leuk voor iedereen!” Altijd fijn als je geconfronteerd wordt met je eigen uitspraken. In ieder geval hadden de jongens een punt: ik speelde vroeger graag met Transformers en kon me als klein meisje al opwinden over de uitspraak ” Dat is voor jongens, niet voor meisjes!”. Dus. Als mijn knulletjes BeanieBoos wilden, dan kregen ze die!

Zo gezegd, zo gedaan. Van ons kregen ze een grote van 42 centimeter, van hun broertje en zusje kregen ze een kleintje en ze gaven elkaar ook dat formaatje. Zo waren ze op de ochtend van hun verjaardag per persoon al vier Beanies rijker.

Diezelfde week hadden ze hun partijtje en er waren flink wat vriendjes uitgenodigd. Trots vertelden Steijn en Huug dat ze aan al hun vriendjes die knuffeltjes hadden gevraagd, maar ik geloofde nooit dat al die jongens en meisjes die beestjes zouden geven. Knuffels? Voor je acht-jarige vriendje? Dat geeft toch geen enkel kind!

Negen kinderen kwamen er. Bijna al die kinderen hadden een klein cadeautje bij zich. Heel toevallig was elk pakje ongeveer even groot en verpakt in het zelfde cadeaupapier. Het zou toch niet? Het zou wel. Steijn en Hugo kregen per persoon acht BeanieBoos! Acht! Juichend riep een van de vriendjes: “Ik heb er thuis tien! We kunnen eindelijk spelen!”, waarop Hugo zijn uilenknuffeltje pakte. Lachend riep hij: “Luchtaanval!” Een vriendinnetje trok het door haar meegebrachte girafje uit haar tas, Safari heet hij volgens mij, en riep: “Landverdediging!” Voor ik het in de gaten had vlogen de Beanies me om de oren en zag ik een horde jongens en meisjes die schreeuwden over aanvallen en verdedigen.

Binnenkort hebben Steijn en Hugo een partijtje. Het jongetje heeft maar een wens: Beanieboos en dan het liefst de paarse octopus. De zeeverdediging schijnt nog wat zwak te staan.

Ik ben Eva en sinds 2006 getrouwd met Abe. Samen hebben we vier kinderen: de tweeling Steijn en Hugo (2007), Mees (2008) en Kate (2012). Na jaren les te hebben gegeven, heb ik besloten om te gaan doen waar mijn hart ligt, namelijk schrijven.

Be first to comment