Op de kleintjes letten

14-07-2014 iPhone 038

Vroeger had de Albert Heijn als slogan “Albert Heijn let op de kleintjes”. Als klein meisjes begreep ik er niets van; jarenlang heb ik me afgevraagd waar die leuke speelhoek nou toch was. Onze Albert Heijn had geen speelhoek en was eerlijk gezegd doodsaai voor kinderen. Nee, dan de Ikea! Die hadden het begrepen! Daar was een ballenbad en anders kon je spelen op de kinderafdeling! Zij letten pas op de kleintjes, in tegenstelling tot Albert vond ik toen ik nog jong was. Pas met een jaar of 25 was begreep ik dat “op de kleintjes letten” niet inhield dat er een crèche of speelhoek aanwezig was, maar dat het betekende dat het niet duur was. Oh.

In het pre-kindertijdperk verdiende ik een schamel docentensalaris, maar lette ik niet op boodschappen. Ik kocht wat ik lekker vond en waar ik trek in had. Gezond eten deed ik, op “ik-moet-gezond-leven-buien” na, nauwelijks, kleding kocht ik als ik het nodig had (ongeveer wekelijks) en mijn kast bestond voor ongeveer de helft uit miskopen. Schoenen die te klein waren (ik zou ze wel uitlopen), shirtjes die net te strak zaten (die vijf kilo verdwijnen vanzelf), vesten met de kaartjes er nog aan (ik was vergeten dat ik laatst hetzelfde vest had gekocht), het was me allemaal niet vreemd. De bonusaanbiedingen en de uitverkoop miste ik meestal, maar dat komt omdat ik toen nogal in het hier-en-nu leefde.

Tegenwoordig heb ik vier kinderen: Steijn en Hugo (tweeling) zijn zeven, Mees is vijf en Kate is twee. Doorgaans hebben we het hartstikke gezellig met elkaar en kan ik maar een nadeel aan het hebben van een mini-crèche verzinnen: kinderen zijn duur. Heel duur. We grossieren in speelgoed, ze hebben kleding nodig (en ik heb een voorliefde voor dure kleding) en ze eten veel. Dat zeg ik verkeerd: ze eten niet veel, ze eten me de oren van het hoofd! En dan laat ik nog buiten beschouwing dat ze allemaal nog niet in de puberteit zitten (ik heb me laten vertellen dat pubers stuk voor stuk bodemloze vaten zijn)!

Maar goed, het spul moet dus gevoed, gekleed en gelaafd worden. De enige manier om niet compleet voor paal te lopen is het goed in de gaten houden van de krantjes. Nu ben ik compleet op de hoogte van alle aanbiedingen! Ik weet precies wanneer een webshop met de uitverkoop begint en het bonuskrantje spit ik wekelijks helemaal door. Pasta in de bonus? Mooi! We eten drie dagen pasta deze week! Schoenen van de kinderen te klein? Nog een paar dagen wachten, want dan begint de uitverkoop bij mijn favoriete online schoenenzaak! Zomerjassen worden in de herfst gekocht en winterjassen in de lente. Ja, dat scheelt me toch weer 40 procent, als het niet meer is! Alles voor de kinderen wordt op de groei gekocht, uiteraard. Voor mezelf koop ik liever op de krimp.

“Op de kleintjes letten” heeft dus een dubbele betekenis, ontdekte ik toen ik ergens in de dertig was. Ik let er op dat mijn eigen kleintjes goed gekleed gaan en goed gevoed worden. Het merendeel van de kleding en het eten wordt gekocht als het in de bonus of uitverkoop is. Het is toch zonde om onnodig geld uit te geven als het niet hoeft? Impulsaankopen? Daar doe ik niet meer aan. We kopen pas spullen als het nodig is, eerder niet! Tenminste, dit neem ik me al jaren voor.

Vanochtend kreeg ik een mail van de Wehkamp. Alleen vandaag krijg je tien procent korting op shirts en vesten. Tien procent! Dat scheelt weer! Ik ga straks even online neuzen naar iets leuks. Een leuk shirt of een fijn vest heb je altijd nodig. Toch? (En anders vind ik vast wel leuke kleding voor de kinderen.)

Ik ben Eva en sinds 2006 getrouwd met Abe. Samen hebben we vier kinderen: de tweeling Steijn en Hugo (2007), Mees (2008) en Kate (2012). Na jaren les te hebben gegeven, heb ik besloten om te gaan doen waar mijn hart ligt, namelijk schrijven.

Be first to comment