Boer Zoekt Vrouw en Enge Esther

nederlandse-mode-identiteit

Op zondagavond kijk ik Boer Zoekt Vrouw. De wereld kan ontploffen, een van mijn kinderen kan ziek zijn, de poes kan uit het raam vallen, maar ik kijk tv. Zo zag ik (en miljoenen anderen met mij) dat Boer Geert volgende week zijn keuze gaat maken. I love Geert! Ouwe conservatieve snoeperd die twee ontzettend leuke vrouwen heeft en zich suf geniet van alles wat zij voor hem doen.

Ook zag ik met de halve wereld dat Boer Jan voor Rianne koos. Hartstikke onverwacht, maar wat enig! Ik dacht echt dat Jan voor Marieke zou kiezen, maar het werd dus Rianne. Ze was zelf volgens mij ook verbaasd, want ze wist niet meer wat ze moest zeggen. De lieverd! Volgens mij gaan zij samen hele grote dochters krijgen.

Zo blij als ik ben voor Jan en Geert met hun vrouwen, zo sneu vond ik Boer Theo. Wat een lieve, zachte en (veel te) emotionele man is hij! Wat moet hij met dat manipulerende “ik wil geen misbruik van je maken, maar ik wil je ook geen hoop geven” mens van een Nancy? Theo, mocht je dit lezen: grow some balls en trap Nancy het huis uit. Of beter: laat een van de koeien haar een trap geven. Je bent veel te lief voor haar en als je nou even stopt met je emotionele leegloop, dan staat er vanzelf een ontzettend fijne vrouw voor je deur die niets liever wil dan je jaren ’80 keuken eruit slopen en zonder gezeur meegaat op een weekendje weg.

Ik gun Boer Theo echt een leuke vrouw. Onmogelijk is het niet, zeker niet als je kijkt naar Boer Tom en Rimke. Ik geef toe: Tom is lekker. Weinig mannen zijn aantrekkelijk als ze klompen aanhebben, maar hij komt er goed mee weg. De keuze voor hem en voor mij als trouwe kijker was niet moeilijk: Rimke. Gewoon een ongecompliceerd, gezellig meisje (vrouw, Eef!) dat bekend is met het boerenleven. Leonie vond ik overigens ook erg leuk. En mooi! Het was wel duidelijk dat ze niet bij Boer Tom paste, maar dat neemt niet weg dat ze overkwam als een prettig mens. Ze moet alleen geen rode broeken meer dragen.

Wie helemaal niet prettig, leuk, mooi, of gezellig overkomt is Esther. Vanaf het moment dat ik haar zag met de speeddates vond ik haar eng. Ze was hetero (of wat daar voor door moest gaan), zag Boerin Bertie en het was ware liefde op het eerste gezicht. Bertie was haar dekseltje. Zij het potje. Ofzoiets. In ieder geval komt Esthertje totaal niet aangenaam op me over en heb ik nogal wat dingen waar ik me flink aan erger.

Ten eerste: wat is er met haar haar aan de hand? Wie het weet mag het me zeggen! Het pluist alle kanten op, zit als een soort vierkant blok om haar hoofd en ergens achterop hangt een miezerig staartje. Ze ziet eruit als een vogelverschrikker en ik was oprecht verbaasd dat Bertie haar niet per ongeluk (expres) op haar land heeft gezet om de vogeltjes angst aan te jagen.

Ten tweede: ik heb haar weinig meer dan “ik zag Bertie en wist dat ze het was” horen zeggen. Ik geloof er niet veel van. Volgens mij is Esther een vat vol problemen en heeft ze flink wat issues met zichzelf. Heb je gezien hoe ze met haar vork in haar bloemkool zat te prikken? Ik bedoel maar.

Ten derde: de liefde voor dieren is te vergelijken met de onvoorwaardelijke liefde voor je kinderen. Vindt Esther. Ik vind van niet. En ik kan het weten, want ik heb huisdieren en kinderen. Esther niet. Zij heeft een paard. Of een hond. Of een kat. Ik weet het niet zeker. Ik ben zeker weten dol op mijn katten en ik vind het aangenaam dat ze in mijn huis zijn, maar dat door het vuur gaan wat ik voor mijn kinderen zou doen? Nou, nee. Natuurlijk breng ik de poezen naar de dierenarts als ik denk dat het nodig is en pink ik een traantje weg als er eentje dood gaat! Ik hou me alleen niet bezig met hun ontwikkeling naar volwassenheid. Ze krijgen op tijd een schone kattenbak en er staat altijd vers voer, maar dat is het dan ook.

Daarbij komt nog dat mijn kinderen allemaal een zeer goed gelukte mix van mij en hun vader zijn en we ons best doen om ze naar eer en geweten te begeleiden tot evenwichtige volwassenen. Blijkbaar heeft Esther dit alles met haar paard.Of haar hond. Of haar kat.

Echt, die blatende Esther. Ik kan alleen maar zeggen: “Run Bertie, run!”

Ik ben Eva en sinds 2006 getrouwd met Abe. Samen hebben we vier kinderen: de tweeling Steijn en Hugo (2007), Mees (2008) en Kate (2012). Na jaren les te hebben gegeven, heb ik besloten om te gaan doen waar mijn hart ligt, namelijk schrijven.

1 Comment

  • Beantwoorden maart 2, 2015

    Ellie Schmitz

    Leuk geschreven stuk! Ik ben ook zeer fanatiek ‘Boer-zoekt-vrouw-kijkster’ en geloof het of niet, maar ik zou deze blog geschreven kunnen hebben….

Leave a Reply